Nusret Anar: çinin sessizliği ve İran

Çin’in sessizliği herkesin kafasını karıştırıyor. Kimi İran’ı sattı diyor kimi el katından yardım ediyor diyor. Ancak şu kesin Çin savaşı iyi izliyor ve analiz ediyor. Özellikle kuşatma savaşlarında karşı karafın silah ve cephane durumunu test etmek, zayıf ve güçlü hatlarını görmek için ilkin sahte taaruz düzenlenir. Düşmanın konumlanması, elindeki silahların gücü ve kapasitesi ölçülür. Çin hiçbir şey yapmasa bile şu an için bunu yapıyor. Amerikan kuvvetlerinin teknolojik yapısını üstünlüklerini, zafiyetlerini bu savaşla test ediyor. Burdan elde ettiği sonuçları ilerde (2034 den sonra) ABD ile yaşayacağı gerilimde kullanmak, düşmanını çok kısa sürede alt edebilmek için kullanacaktır. İçinde birden çok faktörün yer aldığı uzun süreli savaşlarda ittifaklar çok önemlidir. Çin bu savaşla ABD ile müttefiklerinin ittifak çözümlemesini de yapıyor. Savaşlar tek başına kazanılmaz ittifaklar ile kazanılır. Çin, ABD’yi gerek genel insanlık kamuoyunda gerekse devlet yönetimleri boyutunda yıprandığını, kendisine karşı güvensizlik ve kin boyutunun artığını görmektedir. Çin girişeceği bir Tayvan operasyonu ve ardından pasifik bölgesi güç savaşında ABD’nin dünya’ya ve temel demokrasi değerlerine karşı yaptığı bu yıkıcı ve şımarık hareketlerden sonra müttefiklerinde azalma olacağından emindir. Şımarık ve zorba güce karşı en yakın müttefiklerinin bile tahammül süresi kısıtlıdır. İlk fırsatta en yakın müttefiklerin bile seni yalnız bırakır. Maalesef Trump’la birlikte ABD farkında mıdır bilmem müttefiklerini kaybetmekte. Nobran, kaba ve küstah tutum ABD’yi gittikçe uçurumun kenarına itmekte. ABD derin aklının bu konuda hızlı karar alması gerek. Aklı ön plana alan yönetim yerine Kabala, İsrail masalları ve bunun peşine takılmış evangelist kültü üzerine bir devlet yönetimi olursa bu ileride hüsranla bitecek bir maceraya dönüşebilir. Tarihte imparatorlukların sonu akıl yerine eğzotik cemaatlerin ve kişilerin yönetimde ağırlık kazanmaları ile başlamıştır. ABD’de bu kural işlemekte galiba.