İngiltere Başbakanı Starmer istifa etti, istifanın nedeni olarak İngiltere’de yapılan kısmi yerel seçimlerde alınan sonuçlar gösterilmekte. Ancak temel sorunun İngiltere’nin savunma harcamaları konusunda olduğu da belirtilmekte. Savunma Bakanlığının 23 Milyar sterlinlik savunma bütçesi talebine karşın 10 milyarlık bütçe ayrılmasının istifanın altında yatan temel mesele olduğu ifade edilmekte. Avrupa ülkelerinde NATO ve ABD savunma şemsiyesi altında sürdürdükleri 75 yıllık konformist yaşam son buldu. Avrupa’nın güvenliğini sağlaması için kendi bütçesi ve kendi insan kaynağına yönelmeye zorlanması, Avrupa demokrasisini ve refah toplumu düzenini kökünden değiştirecektir. Temel insan hakları, sosyal adalet ve eşitlik kuramları Avrupa için geçmişin güzel günleri olarak kalacak gibi. Gerek kriz anlarında gerekse de normal dönemlerde savunma bütçesi oluşturmak, insan kaynaklarını yönetmek pahalı ve meşakkatli iştir. İbni Haldun’un mükemmel sosyolojik teorisi olan hadari ve bedevi ilişkisi Avrupa’nın uzak gelecekte nasıl şekil alacağını bize gösteriyor. Konformizme alışmış toplumlar, gruplar eninde sonunda dışarıdan gelen toplumlara karşı yenilirler ve bu toplumlar içinde erirler. Avrupa ülkeleri diğer harcamalarından kısıp savunma bütçesini artırsa, yeni teknolojiler geliştirip milyar dolarlık yatırımlar yapsalar bile, nüfus sorununu halledemedikleri müddetçe savunma kaynaklı sıkıntılarını aşamayacaklardır. Nüfus olmadan nüfuz olmaz sözümüzü burada tekrar gündeme getirmek isterim. Avrupa nüfusu hızlı bir şekilde yaşlanmakta, yaşlandığı gibi konfora alışmış bir toplum. Bu tip topluluklardan savaşçı bir karakter beklemek zordur. İngiltere’nin güvenliğinde asıl meselenin bütçe olmadığı, asıl sorunun savaşacak insan kaynağı meselesi olduğu ifade edilmekte. Avrupalı ülkeler için askerliğin zorunlu olmaktan çıkıp paralı asker modeline geçilmesi, hem savunma bütçelerini kabartmakta hem de savaş esnasında para için savaşan insanların performansı soru işaretlerine sebep olmaktadır. İngiltere’nin eski sömürgelerinden gelen kişilerden ağırlıklı bir ordu kurması ise zor görünmektedir. Aynı sorun Avrupa’nın bütünü içinde geçerlidir, göçmenlerden oluşan paralı askerle ne kadar güvenilebilir olabilir? Ne oranda performans göster biliriler? Kaldı ki yapılan araştırmalarda göçmenlerin karakterleri de zamanla göç ettikleri ülke vatandaşların karakterine dönüşmektedir. Savaşçı ruh yok olmaktadır. Bu durumda Avrupa’nın güvenliği kime ihale edilecek. İşte asıl üzerine düşünülmesi gereken soruda sorunda burada.
Nusret Anar: Avrupa Savunması Kime Havale Edilecek
