Metropolit Şio Mujiri, Gürcistan Ortodoks Kilisesi’nin yeni ruhani lideri olarak seçildi. Bu görev, yalnızca dini otoriteyi değil, aynı zamanda toplum nezdinde büyük güvene sahip bir kurumun başında olmanın getirdiği önemli siyasi etkiyi de beraberinde getiriyor.
İktidardaki Gürcü Rüyası ile yakın ilişkili isimlerin desteğiyle öne çıkan Mujiri’nin seçilmesi, kilisenin son yıllarda hükümete verdiği siyasi desteğin devam edebileceği yönünde yorumlanıyor.
57 yaşındaki Mujiri, Katolikos-Patrik Şio III unvanıyla yapılan seçimde 39 üyeli Kutsal Sinod’dan 22 oy aldı. Böylece rakipleri Metropolit İob Akiaşvili ve Metropolit Grigol Berbiçaşvili’yi geride bırakarak kilisenin başına geçti.
Şio III, dünyanın en eski Hristiyan geleneklerinden biri olan Gürcü Ortodoks Kilisesi’nin 142. ruhani lideri, 1917’de otosefalinin yeniden ilan edilmesinden bu yana ise 10. patriği oldu.
Gürcistan’da kilise, toplumun yüzde 70’inden fazlasının güvenini koruyan ve nüfusun büyük çoğunluğunun kendisini Ortodoks olarak tanımladığı bir ortamda, en güçlü kurumlardan biri olmayı sürdürüyor. Bu durum, kiliseyi yalnızca dini değil aynı zamanda önemli bir toplumsal ve siyasi aktör haline getiriyor.
Uzun yıllar boyunca kilise, merhum İlya II’nin liderliğinde şekillenmişti. Yaklaşık yarım yüzyıl süren bu dönemde hem ruhani otorite hem de kamuoyu desteği büyük ölçüde merkezileşmiş, iç muhalefet sınırlı kalmıştı.
Ancak yeni patriğin seçimi, Kutsal Sinod içinde ciddi görüş ayrılıklarının bulunduğunu ortaya koydu. Kıdemli piskoposların yaklaşık yarısının Mujiri’yi desteklememesi, kilise yönetiminde daha dengeli ve denetimli bir yapının oluşabileceği yönünde değerlendirmelere yol açtı.
Mujiri, liderlik anlayışına dair henüz net bir yol haritası ortaya koymuş değil. Ancak seçimin hemen ardından siyasi mesajlar gelmeye başladı. İktidarın kurucu figürü Bidzina İvanişvili, yeni patriğin görevini “ulusal birlik, sükûnet ve dayanışma” vurgusuyla tanımlayan bir açıklama yaptı.
Eleştirmenlere göre bu tür açıklamalar, kilise ile devlet arasında karşılıklı çıkar ilişkisine dayalı bir yakınlaşmayı yansıtıyor. Bu çerçevede kilisenin hükümete meşruiyet sağladığı, hükümetin de kiliseye siyasi destek sunduğu ifade ediliyor.
Mujiri’nin geçmişte Moskova’daki bir ilahiyat kurumunda doktora yapmış olması da tartışma konusu. Bu durum, bazı çevrelerde Gürcü Kilisesi’nin Rus Ortodoks Kilisesi ile daha yakın ilişkiler kurabileceği endişesine yol açıyor.
Bu kaygılar, 2017 yılında geçici kilise lideri olarak atanmasının zamanlamasıyla daha da artmıştı. Her ne kadar dış müdahaleye dair somut bir kanıt bulunmasa da, bazı gözlemciler bu sürecin Moskova etkisiyle bağlantılı olabileceğini savunuyor.
Jeopolitik tartışmaların yanı sıra, Mujiri’nin toplumsal konulardaki muhafazakâr yaklaşımı da dikkat çekiyor. Özellikle cinsiyet rolleri konusundaki açıklamaları, eşitlik kavramına yönelik eleştirileri nedeniyle kamuoyunda tartışma yarattı.
Genel tabloya bakıldığında, Şio III’ün liderliği Gürcistan’da yalnızca dini değil, aynı zamanda siyasi dengeleri de etkileyebilecek yeni bir dönemin başlangıcı olarak görülüyor.
