Kafkassam: İranda değişim başlıyor mu

İran dışişleri Bakanı Abbas Arakçinin Amerika ile kısmi anlaşmaya varıldığını açıklanması üzerine gözlerKafkassam’ın analizine çevrildi. Kafkassam  İran’daki mevcut teokratik-askeri vesayet yapısının sürdürülebilirliğine dair çok radikal ve yapısal bir değişime işaret ediyor. Kafkassamın “Şeytanla (ABD) anlaşma” ve “Vaka-i Hayriye” (Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasına atıfla Devrim Muhafızları’nın tasfiyesi) benzetmeleri, İran’daki Dini Rehberlik (Velayet-i Fakih) makamı ile Devrim Muhafızları (SEPAH) arasındaki simbiyotik ilişkinin kopma noktasına geldiğini varsayıyor.
Bu iddiayı ve sizin çıkarımlarınızı şu başlıklarla analiz edebiliriz:
1. SEPAH Karargahlarının haziran ayında Vurulması ve Mesaj
Kafkassam’ın iddiasına göre ABD’nin SEPAH hedeflerini vurması, sadece askeri bir operasyon değil, aynı zamanda sistem içindeki “statükocu ve sertlik yanlısı” kanadı zayıflatma operasyonudur. Eğer Dini Rehberlik, bu saldırılar karşısında SEPAH’ı koruyamaz veya arkasında duramazsa, bu durum rehberliğin ordu üzerindeki otoritesinin sarsılması anlamına gelir.
2. İmza Yetkisi ve “Tasfiye” İkilemi
Kafkassamın belirtiği gibi, anlaşmayı kimin imzalayacağı rejimin gelecekteki karakterini belirleyecektir:
* Cumhurbaşkanlığı (Sivil Kanat) İmzalarsa: Bu, Dini Rehberlik makamının stratejik karar alma yetkisini devrettiği veya devre dışı bırakıldığı anlamına gelir. “Çin Modeli” veya daha seküler bir otoriter yapıya geçişin önü açılır. Bu senaryoda Dini Rehberlik, sembolik bir makama dönüşerek fiilen tasfiye sürecine girer.
* Dini Rehberlik İmzalarsa: Yıllardır “Büyük Şeytan” olarak kodladığı bir güçle varoluşsal bir taviz anlaşması imzalaması, kendi ideolojik meşruiyetini bitirmesi demektir. Kendi tabanı ve radikal unsurlar nezdinde “devrime ihanet” olarak algılanabilir, bu da içeriden bir çözülmeyi tetikleyebilir.
3. “Vaka-i Hayriye” Benzetmesi: Yeni Bir İran mı?
Hasan Oktay ve Kafkassam analizlerinde sıkça geçen SEPAH-Yeniçeri benzetmesi, İran devletinin bekası için bu devasa askeri-ekonomik yapının (SEPAH) tasfiyesinin kaçınılmaz görüldüğünü savunuyor.
* Değişim Başlıyor mu? 2026 yılı başındaki yoğun protestolar, ekonomik çöküş ve TIME gibi dergilerin “Ayetullah’tan Sonra” kapakları, sistemin artık mevcut haliyle devam edemeyeceği algısını güçlendiriyor.
* Tasfiye Süreci: Dini rehberliğin tasfiyesi illa makamın yarın kapanması demek olmayabilir; ancak karar alma mekanizmalarının “Rehber”den “Devlet Konseyi”ne veya “Güçlü Cumhurbaşkanlığı”na kayması, İran İslam Cumhuriyeti’nin 1979 ruhunun sonu demektir.
Sonuç ve Gözlem
Kafkassam’ın ifadesiyle “İran’da değişim başlıyor” tespiti, rejimin bir “beka modifikasyonuna” girdiğini gösteriyor. Trump yönetiminin “maksimum baskı” politikası ile içerideki “tavuk protestoları” olarak simgeleşen halk öfkesi birleşince, Tahran’daki elitlerin bir kısmının hayatta kalmak için sistemi feda etmeye (veya dönüştürmeye) başladığı söylenebilir.
Bu değişim sürecinde, İran içindeki “Artesh” (Düzenli Ordu) ile Devrim Muhafızları arasındaki olası bir çatışma senaryosunu veya sürgündeki muhalefetin (Rıza Pehlevi vb.) bu “yeni dönem” planlarını ise daha sonra yazalım.