Tahran – Moskova ilişkisinin geleceği

Rusya, Suriye’ye İskender füzelerini yerleştirdi Mi

Gürcistan’ın NATO’ya neden ihtiyacı var?

İmamoğlu var, amma çözüm yox” – İstanbul müəmması davam edir

Çerkes Soykırımının Tanınmasına Neden İhtiyaç Var? Çerkes Ulusal Hareketinin Amaçları!

Gündem, Kuzey Kafkasya 14 Aralık 2018
159

Çerkes Soykırımının Tanınmasına Neden İhtiyac Var? İlk olarak, bir onur meselesi, tarihsel bir hafıza meselesi.

Çerkes Soykırımının Tanınmasına Neden İhtiyacımız Var? İlk olarak, bir onur meselesi, tarihsel bir hafıza meselesi.

Çerkesler sadece fiziki olarak tahrip edilmediler, sadece soykırıma uğramakla kalmadılar, sadece tarihi anavatanlarından değil, tarihsel hafızalarından mahrum bırakılmaya çalışıldılar, halkın kolektif bilincinden kahramanlık geçmişinin hatırasını silmeye çalıştılar. Bu hafızayı geri kazanmak, ulusal bir onur meselesidir.

Çerkesler şanlı tarihlerini bilmeli. 100 yıldan uzun bir süredir dünyanın en güçlü imparatorluklarından birine karşı çıkan bir millet. Onların sadece neden (yurtlarında) olmadıklarını bilmek önemli, onların ana vatanlarını neden terk ettikleri açık değil ve 19. yüzyılın tarihindeki en kötü trajedilerden biri ve genel olarak yeni zamanın tarihininde.

Avraham Şumuleviç: Rusya doğumlu İsrailli politolog, siyasi analist.

İkincisi – bu politik bir konudur. Soykırımın tanınması Çerkes halkının ulusal gereksinimlerini karşılayacak bir araçtır. Çerkesler, herhangi bir ulus gibi kendi ulusal gereksinimlerine, amaçlarına ve hedeflerine sahiptir. Soykırımın dünya toplumu ve çeşitli devletlerin hükümetleri tarafından tanınması, diğer şeylerin yanı sıra, insanların amaç ve hedeflerine ulaşmak için politik bir araç olmalıdır. Rus makamları bunu anlıyor, bu yüzden tarihi tahrif etmeye ve soykırımın tanınmasına karşı çıkmaya çok hevesliler.

Ne hakkında konuşuyoruz?

İlk temel stratejik hedefi: Çerkes devletini. Çerkesler onu kaybetti ve geri dönmek zorundalar.

İkinci derece stratejik amaç, birinciye doğru bir adım olarak hizmet eder: Ülkeye geri dönüş.

Çerkesler olmaksızın bir Çerkes devleti mümkün değildir.

Ülkeye geri dönüşün mümkün olması için Rus makamları sürgün edilen halk statüsünü Çerkes halkına vermelidir. Rusya Federasyonu’nun Rusya’ya göç ile ilgili yasaları, herhangi bir millet için pratik olarak geri dönüşü imkansız kılan yasalardır.

Fakat Çerkesler, ülkelerine geri dönme açısından çok özel bir durumdalar. Sürgün ve soykırımın sonucu olarak Çerkesler özel, feci bir duruma geldiler.

Rus İmparatorluğu’nun bir ulusunu, Çerkesler’in hayatta kalmasını sağlamadı. Sürülen diğer halklar, özel yasalar çıkarılarak rehabilite edildi. Çerkeslerin durumuyla ilgili olarak ise hiç birşey yapılmadı, bunun bir nedeni yoktur. Bu nedenle, Rus mevzuatı, Çerkesleri ülkesine geri dönmesi konusunu özel bir durum olarak değerlendirmelidir.Rus makamları sürgündeki halk statüsünü Çerkes halkına vermelidir.

Yabancı ülke Çerkeslerinin Kafkasya’ya gitme talebi, yabancıların göçü, yani yerli halkın, Çerkesler’in, tarihi vatanlarına geri dönüş meselesi olarak görülmemelidir.

Bu, Rus mevzuatının, merkezi ve yerel yetkililerin yaklaşımı olmalıdır.

Kitlesel geri dönüşü pratik olarak yasaklayan modern Rus mevzuatının aşağıdaki hükümleri kaldırılmalıdır:

Çifte vatandaşlık yasağı; Rus dilinin ülkesine geri dönenler konusunda zorunlu olarak bilinmesi. Ayrıca, ülkesine geri dönenler yardım programına kabul edilmelidir.

Soykırımın tanınması konusu, öncelikle bu gereklilikleri yerine getirmek için bir araçtır.

Modern Rus makamları, 1’inci Nikolay ve 2’inci Aleksandr tarafından oluşturulan Çerkesler aleyhine çizgiye neredeyse tıpatıp sadık kalıyorlar:

– Çerkesleri ana vatanlarında kısıtlamak,

– Çerkeslerin deniz ile bağlantısını kesmek,

– Çerkeslerin enine bölünmesi, böylece Çerkes toplulukları arasında bölgesel bir bağlantı yoktur.

– Kafkasya dışında kalan Çerkesleri kısıtlamak.

Bu politika bugün de devam ediyor.

Ama her şeyden önce, bugün Rusya’nın 2’inci Aleksandr ve 1’inci Nikolay’ın geliştirdiği, tamamen kabul edilemez, ahlaksız ve aslında modern Rus devlet mekanizmasının temellerini yok ettiği bu politikasına Putin’in bağlı kalmaya devam ettiği gerçeği var.

Son olarak, yirmi birinci yüzyıldaki Rusya Federasyonu’nun, vatandaşları ile ilgili olarak, on dokuzuncu yüzyılın Rus çarlarının politikalarının prensiplerini izlediği gerekçesiyle bunu reddetme talebi içinde olan bir devlet karşıtı yoktur.

Aksine, bugün, Kafkasya’yı ve özellikle de Çerkesleri, ondokuzuncu yüzyılda olduğu gibi kontrol etmek ise imkansızdır.

Çerkes hareketinin aktivistleri hangi alanlarda çabalarını yoğunlaştırmalı?

– Kafkas Savaşı tarihinin incelenmesi. Aydınlanma, yani Çerkeslerin kendileri, Rusya Federasyonu vatandaşları ve bu trajediyle yabancı ülkelerce.

– Hatıra etkinlikleri, ders anlatımı, medya bilgisi, sanat eserinin oluşturulması.

– Rusya Federasyonu, Türkiye ve diğer diaspora ülkelerinin yerel ve merkezi yetkililerini Çerkeslerin ulusal çıkarları konusunda etkilemek. Lobicilikle ilgili yasalar.

– Bu sorunları çözmek isteyen politik bir örgüt oluşturmak.

– Geri dönelere yardım: Bağış toplama, mülteci kamplarının organizasyonu; belgelerle ilgili yardım; yardım örgütlerinin Çerkesler tarafından yaratılması, örneğin mültecilere yardım eden Çerkes doktorların ekipleri; Mücadelenin kapsadığı bölgelerdeki sıkıntılı Çerkesler ile iletişim, mevcut durumları hakkında bilgi, dünya toplumu ve Çerkeslerin kendilerini mültecilerin durumu ve Suriye’deki Çerkeslerin çektiği acılar hakkında bilgilendirmesi; Diaspora ve Rusya Federasyonu Çerkeslerini bekleyen yeni tehlikelerin öngörülmesi.

– Dilin birleşmesi üzerinde çalışma.

– Rusya Federasyonu ve diasporanın farklı cumhuriyetlerinden Çerkeslerin münasebetlerinin örgütlenmesi.

– Çerkes uygarlığının temeli olarak Adıge Khabze ideolojisinin geliştirilmesi

Anavatan’a geri dönme ilgili konuların olumlu çözümü, yalnızca Rusya Federasyonu içindeki halk baskısı ve çeşitli ülkelerin Çerkes ulusal yapıları ile değil, uluslararası insan hakları örgütleri tarafından uluslararası baskı yoluyla sağlanabilir.

Soykırımın tanınması talebi ve Çerkes taleplerinin Rus liderliğine iletilmesinde yardım amacıyla uluslararası kuruluşlar, BM, UNESCO, çeşitli ülkelerin parlamentolarıyla temas kurulması gerekmektedir.

Rus politikası çerçevesinde ne gibi adımlar atılmalıdır?

– Durumun bilimsel temelli bir değerlendirmesinin yapılması, Rusya Federasyonu ve diasporadaki Çerkeslerin sosyo-ekonomik yapısı, ekonomik durumu, politik potansiyeli, çeşitli ülkelerde Çerkeslerin tutumları nelerdir? Bu arada, kişisel izlenimlere dayalı yanlış tahminlerle uğraşıyoruz.

– Politik bir hedef oluşturmak ve propagandasına başlamak. Diasporayı harekete geçirmek. Rusya Federasyonu ve diaspora Çerkeslerinin mali kaynaklarını ve siyasi güçlerini harekete geçirmek.

– Çerkes halkının bu ulusal hedefini, Çerkes halkının dışındaki güçlerin çıkarları üzerine yerleştirin: Türkiye, ABD, Avrupa. İsrail, Ürdün, Gürcistan, Çin gibi daha az geleneksel oyuncular. Bu güçleri müttefikler yapın, projenizi onlar için çekici bir ışıkla sunun.

-Çerkes cumhuriyetlerindeki durumu değiştirmeye başlamak, yasama esasını değiştirmek, Çerkes dilini öğretmek, kültürel entegrasyon ve ekonomik bir uyum programı dahil olmak üzere anavatana geri dönenleri kapsayıcı bir program kabul etmek.

– Rusya Federasyonu içinde tek bir Çerkes devlet varlığı oluşturma sorunu.

– Mevcut Adıge cumhuriyetleri ekonomik olarak birleşmelidir. küçük işletmeler için bir destek ve değişim ağı oluşturmak, küçük ve orta düzeyde ekonomik bağlar kurmak, kamu kuruluşlarının gücü dahilindedir. Ve yerel ve merkezi otoritelerde lobi yapmak için makroekonomik düzeyde bu ilişkilerin oluşturulması.

Bu hedeflere ulaşmak gerçekleşebilir. Kamu kuruluşları ve vatandaşlar çok fazla olabilir. Marifet, kazanmak için bir yetenek, arzu ve istek olasıdır.

Avraham Şumuleviç
Kaynak: https://kafkassam.com

Çeviri: Awtle İbrahim

Cherkessia.net, 13 Aralık 2018

Yorumlar