KAFKASSAM – Kafkasya Stratejik Araştırmalar Merkezi

  1. Anasayfa
  2. »
  3. Ermenistan
  4. »
  5. Հակոբ Բադալյան: Հայաստանը պետք է լինի ժողովրդավարական պետություն

Հակոբ Բադալյան: Հայաստանը պետք է լինի ժողովրդավարական պետություն

Kafkassam Editör Kafkassam Editör - - 3 dk okuma süresi
33 0

Տեսակետը, որ կշարադրեմ, թերեւս առավել «ընթեռնելի» կլինի քաղաքական ճամբարային մտածողությունից դուրս դիտարկում իրականացնող լսարանի համար:

Եթե Հայաստանը բռնատիրական պետություն չէ, իսկ Հայաստանն այդպիսին չի եղել, չէ, եւ չի էլ լինի՝ որովհետեւ պարզապես չունի այդպիսին լինելու ռեսուրս, ապա Հայաստանը պարտավոր է լինել ժողովրդավարական պետություն:

Ժողովրդավարական պետությունը յուրաքանչյուրը կարող է իհարկե պատկերացնել յուրովի, միաժամանակ՝ ըստ այսպես ասած դասական տեսության:

Ըստ իս, ժողովրդավարական համակարգի կամ ռեսուրսի մեխը՝ հակակշիռներն են, գործուն, ոչ թե տեսական հակակշիռները: Այսինքն, եթե օրինակ երկրում կա քաղաքական մեծամասնություն, եւ չկա այդ մեծամասնությանը մոտալուտ հեռանկարում գործուն մրցակցություն ներկայացնելու ունակ քաղաքական միավոր, ուրեմն չկա ժողովրդավարություն:

Եվ կապ չունի՝ ազատ ընտրություն կա, թե ոչ: Ընտրության մեխանիզմը «չեխական խրուստալ» չէ, որ դնես «սերվանտն» ու զմայլվես՝ զմայլելով հյուրերիդ: Ընտրության մեխանիզմը պետության ճկունության, կենսունակության գործիք է, հետեւաբար այն պետք է ոչ միայն գոյություն ունենա ինքնին, այլ՝ բովանդակությամբ: Եվ, թե Հայաստանի քաղաքացիները, թե Հայաստանի հետ հարաբերվող արտաքին դերակատարները պետք է տեսնեն, որ այդ մեխանիզմը գործուն է, ոչ թե բյուրեղապակյա:

Իհարկե, միշտ հնարավոր է քննարկել բովանդակության որակը: Եվ պետք է քննարկել, քննել, որովհետեւ դա է արդիականացման, բարելավման, աճի ճանապարհը: Բայց, ինքնին սուբյեկտային նվազագույն՝ անվանական, նոմինալ գոյությունը այն երաշխիքն է, որ կապահովի ժողովրդավարական համակարգի գործուն էֆեկտ:

Այդտեղ՝ գործուն դրսեւորման մեջ է ժողովրդավարության էֆեկտը, ոչ թե պարզապես հռչակագրային խոսքերի կամ դասական տեսությունների: Քաղաքականությունը բարդ համակարգ է, լոկ ձեռնարկային տեսություններով չափելու համար:

Ահա թե ինչու, ինքս ներկայումս տեղի ունեցողը դիտում եմ որպես Հայաստանի համար հնարավորություն: Ինչպես կօգտագործվի այդ հնարավորությունը, սա այլ հարց է, կարեւոր հարց, որը պետք է բարձրաձայնվի, քննարկվի, շոշափվի եւ այլն, բայց ոչ թե առկա գործընթացի սուբյեկտային գոյությունը մերժելու, այլ հակառակը՝ ճանաչելու պայմանով, քանի դեռ չկա այլը:

Ընդ որում, այդ տրամաբանությամբ անհրաժեշտություն եմ գնահատել ոչ միայն ներկայումս տեղի ունեցողը, այլ նաեւ 2022-ին ու 23-ին՝ խորհրդարանական ընդդիմությունների փորձերը: Ովքեր հետեւել են գրառումներիս եւ հարցազրույցներից, թերեւս կվկայեն:

İlgili Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir