ABD-TALİBAN MÜZAKERELERİ SONUÇ VERECEK Mİ?

Haşdi Şabi ve Hizbullah

Abhazya Cumhurbaşkanı Adayı Kendisinin Zehirlendiğini İddia Ediyor

21 мая 1864 года, или сохранится ли Российская Федерация

Կեղծիքի ու համատեղ հանցանքի վկաները

Ermenistan 24 Mart 2019
20

Պաշտպանության նախկին փոխնախարար Վահան Շիրխանյանի բաց նամակը Ռոբերտ Քոչարյանին մեծ արձագանք է ունեցել: Շիրխանյանը խոսում է տարբեր իրադարձությունների մասին, որոնք վերաբերում են մոտ երկու տասնամյակի վաղեմության դեպքերին, ներիշխանական հակասություններին:

Շիրխանյանի նամակի արձագանքը պայմանավորված է մի կողմից նրա՝ որպես այդ իրադարձությունների մասնակից կամ ականատես ներկայանալով, մյուս կողմից իր դերն է խաղացել Քոչարյանի հանդեպ հանրային վերաբերմունքը:

Շիրխանյանին սակայն հակադարձել է իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանը, հայտարարելով, որ նրա ասածների 99 տոկոսը սուտ է: Իր հերթին, քաղաքական գործիչ Ալբերտ Բաղդասարյանը, ով նույնպես ականատես է եղել այդ իրադարձություններին ու լավ գիտե այն տարիների ներքին անցուդարձը, նույնպես նրան մեղադրում է կեղծիքի մեջ, ակնարկելով նրա մութ անցյալը եւ ռուսական հատուկ ծառայությունների հետ կապը: «Մեռածներին վկա բերող մարդուց զզվելի ու ստոր արարած չկա», ասել է Ալբերտ Բաղդասարյանը:

Հայաստանի ոչ վաղ անցյալի պատմությունն ընդհանրապես ծածկված է խիտ մշուշով, եւ հանրությունը հաճախ տեղյակ չէ իրողություններին, կամ ունի խիստ շեղված պատկերացումներ: Խնդիրն այն է, որ վերջին տասնամյակների իրողությունները քաղաքական իշխող խմբավորումների կողմից ներկայացվել են քաղաքական կոնյունկտուրայի տրամաբանությունից ելնելով, ինչն ունեցել է հստակ նպատակ՝ պատմությունն օգտագործել ռազմական ու քրեական օլիգարխիաների կողմից պետական իշխանության ուզուրպացիայի արդարացման համար:

Հայաստանում դա է տեղի ունեցել, դա են վկայում թե Շիրխանյանի նամակը, որտեղ նա փաստացի խոստովանում է ընտրությունների կեղծման փաստն իր քաղաքական թիմի կողմից, թե Ռոբերտ Քոչարյանի գրած ինքնակենսագրական գիրքը, որում նա փաստացի իրեն է վերագրում ամեն ինչ:

Իսկ իշխանության ուզուրպացիան սկսվեց 1990-ականների սկզբին Արցախում, երբ Հայաստանի այն ժամանակվա վարչակազմի կողմից խնդիր դրվեց չեզոքացնել Արցախի առաջին լեգիտիմ իշխանությունը: ՀՀՇ-ական վարչակազմը խաղադրույքը դրեց Ռոբերտ Քոչարյանի վրա, սակայն այդպես էլ չհաջողվեց վերցնել Արցախի բարձրագույն մարմինը՝ Գերագույն խորհուրդը: Քոչարյանի դիրքերն ուժեղացնելու համար ստեղծվեց զուգահեռ կառույց՝ Պետական պաշտպանության կոմիտեն, որը գլխավորեց Ռոբերտ Քոչարյանը: Արցախ մտնող ողջ զենքը, վառելիքը, սնունդը գնում էր ՊՊԿ, եւ դա արվում էր հատուկ նպատակով: Այս գործում, ի դեպ, ակտիվ դերակատարություն ուներ նաեւ Վահան Շիրխանյանը:

Դրանից հետո, ինչպես ասում են, ալիքը գնաց: Հայաստանում իշխանության ուզուրպացիան ռազմական օլիգարխիայի կողմից տեղի ունեցավ 1995-96 թվականներին, հետո հրավիրվեց Քոչարյանը, ում օրոք իշխանությունից հեռացվեց այդ նույն ռազմական օլիգարխիան, եւ իշխանության եկավ քրեական օլիգարխիան: Այս գործընթացներն ուղեկցվեցին արյունալի իրադարձություններով, եւ ըստ էության չէին էլ կարող այլ ձեւով ընթանալ:

Ավելորդ է ասել, որ իրար դեմ ելած այս խմբավորումների «բանավեճը» ոչինչ չի տալիս հանրային-պետական կյանքի վերափոխումների տեսակետից, ավելին՝ այն հանրությանն ու պետությունը քաշում է անցյալ՝ իրենց կերտած կեղծիքի ու հանցավորության իրականություն:

Yorumlar