Турецкое лазерное оружие “ARMOL”

Meeting with Prime Minister of Armenia Nikol Pashinyan

Iran to Sell Russia 1.5 Mln Barrels of Oil in Exchange for Technology, Services

Cenevrə görüşünü kim və niyə təşkil etdi, yaxud Bakı necə 1:0 önə keçdi?

Գազի թնջուկի հակառակ կողմը. Իրանը պատրա՞ստ է

Ermenistan, İran 1 Ocak 2019
42

Նախօրեին ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ Հայաստան մատակարարվող գազի գինը սահմանին կթանկանա, բայց ոչ սպառողների համար: Կողմերը հայտարարում են, որ բանակցությունը շարունակվում է, իսկ Պուտինի խոսնակ Պեսկովն էլ ասել էր, թե ժամկետները այդուհանդերձ սեղմ եմ: Ընդհանրապես սեղմ է գազի հարցը, Հայաստանի համար: Հայաստանը պարբերաբար կանգնում է այս խնդրի առաջ և իհարկե մանոիպուլյացիայով են զբաղված մարդիկ, որոնք համարում են, որ Հայաստանը գազի խնդրի առաջ է կանգնել թավշյա հեղափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանի կատարած արտաքին քաղաքական սխալների պատճառով, մասնավորապես Ռուսաստանի կամ ՀԱՊԿ ուղղությամբ: Գազի գնի խնդրի առաջ պարբերաբար կանգնել են թե Ռոբերտ ՔՈչարյանը, թե Սերժ Սարգսյանը, և նրանք այդ խնդիրը պարբերաբար լուծել են Հայաստանի տնտեսության և ինքնիշխանության հաշվին:

Հիմա ենթադրվում է, որ բարձր լեգիտիմություն ունեցող իշխանությունը չպետք է համաձայնի ինքնիշխանության հաշվին գազի խնդիր լուծելու տարբերակին: Միաժամանակ խոսելն ավելորդ է, որ Ռուսաստանի համար գազը լծակ է քաղաքական հարցերում, և ոչ միայն Հայաստանի հանդեպ, այլ բոլորի, ով առնչություն ունի ռուսական գազին: Սրան զուգահեռ, Ռուսաստանը նաև դժվարությամբ է համակերպվելու Հայաստանի իրապես ինքնիշխան, խոսքից գործ ինքնիշխան պահվածքին: Եվ այստեղ գազի հարցում առաջանում է հարց, կապված հենց ինքնիշխանության հետ: Արդյո՞ք Հայաստանը այս գործընթացում, և ընդհանրապես, քայլ կանի Իրանի հետ գազի շուրջ բանակցելու ուղղությամբ:

Իրանը նախկին իշխանության շրջանում մի քանի անգամ ակնարկել է, որ պատրաստ է Հայաստանի հետ քննարկել գազի մրցունակ գին, որը կմրցակցի ռուսական գնի հետ: Նախկին իշխանությունը հայտարարում էր, որ Իրանից միևնույն է կոնկրետ առաջարկ չեն ստացել և չեն բանակցել: Սակայն հարց է առաջանում՝ իսկ ինչու՞ են սպասել կոնկրետ առաջարկի, ինչու չեն առաջարկել իրենք՝ բանակցել որևէ գնի շուրջ, եթե Իրանը պատրաստ է: Այս հարցը մնացել է բաց: Եվ այսօր հարցը հնարավոր է տալ նոր իշխնությանը: Հայաստանը պատրա՞ստ է առաջարկել Իրանին քննարկել գազի գին, որը մրցունակ կլինի ռուսականի հետ, եթե իհարկե Ռուսաստանը համաձայնության չի գալիս գազի գինը եթե չասենք նվազեցնելու, ապա նույնը թողելու հարցում:

Հայաստանի նախկին իշխանությունը շատ քննադատության է արժանացել իրանական գազի թեմայով, Իրանի հետ գազային գործակցության հարցում պասիվության, ոչ նախաձեռողականության, ինքնիշխան քաղաքականության բացակայության թեմայով: Կարո՞ղ է արդյոք նոր, բարձր լեգիտիմությամբ իշխանությունն այսօր իրեն թույլ տալ անհրաժեշտության դեպքում դիմել Իրանին: Հասկանալի է, որ սա ամենևին պարզ մեխանիկական գործողություն չէ և պետք է նաև լրջորեն հասկանալ Իրանի տրամադրվածությունը գործնական քննարկումների, որպեսզի չստացվի այնես, որ Իրանն էլ իր հերթին է ինչ որ հարցեր լուծում, բայց աենևին տրամադրված չէ Հայաստանի հարցում գժտվել Ռուսաստանի հետ: Հարցն անկասկած բավական նուրբ է, թե նախկին ոչ լեգիտիմ, թե ներկայիս լեգիտիմ իշխանության պարագայում: Բայց համենայն դեպս պետք է թերևս սկսել Իրանի տրամադրությունները շոշափելուց, թեուզ ոչ պաշտոնական մակարդակով:

Yorumlar