Rus senatör: Dünya kamuoyu ABD’nin Suriye planlarına engel olmalı

Olası Afrin Harekatı hakkındaki düşüncelerimiz

Türk ve Müslüman düşmanı CIA ajanı Richard Clarke BAE emrinde!

ALTIN ORDA DEVLETİ’NİN RUSYA ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ

Ղարաբաղյան «կարգավորման» ձևաչափն անշրջելիորեն փոխվում է

Ermenistan 2 Temmuz 2017
154

Հուլիսի 19-20-ին Ղարաբաղում նախագահական ընտրություններ են տեղի ունենալու, ընդ որում, նախագահին ընտրելու է ոչ թե ժողովուրդը, այլ խորհրդարանը: Խորհրդարանական մեծամանությունը (վարչապետ Արայիկ Հարությունյանի «Ազատ հայրենիք կուսակցությունն է) ու՞մ կառաջադրի: Tert.am-ի հետ զրույցում կուսակցության խմբակցության ղեկավար Արթուր Թովմասյանը հայտարարել է, որ կուսակցության թեկնածուն Արայիկ Հարությունյանը չի լինելու:
Խոսում են, որ լրջորեն դիտարկվում է երկու թեկնածություն՝ գործող նախագահ Բակո Սահակյանի, որի նախագահության երկրորդ ժամկետն ավարտում է, եւ նախկին նախագահ Արկադի Ղուկասյանի: Ղուկասյանը մինչեւ 1997 թվականը Ղարաբաղի արտաքին գործերի նախարարն էր եւ մասնակցում էր բանակցություններին, որոնք այն ժամանակ եռակողմ էին: Հետո 1997 թվականին Ղարաբաղը դուրս մնաց բանակցություններից, եւ բանակցությունների մանդատը փոխանցվեց Հայաստանի նախագահին:
2018 թվականի ապրիլին Հայաստանում նախագահ չի լինելու: Զուգահեռ, ակտիվ քննարկվում է բանակցություններին Ղարաբաղի վերադարձը:
Մասնավորապես, երեկ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հիշեցրել է, որ առանց Ղարաբաղի մասնակցության չի կարող ոչ մի որոշում կայացվել, եւ դա, նրա խոսքով, արձանագրվել է բոլոր փաստաթղթերում, որոնք ի պահ են տրվել ԵԱՀԿ քարտուղարությանը:
Քաղաքագետ Ստյոպա Սաֆարյանը կարծում է, որ նախարարի հայտարարությունն ակնարկե էր, որ Ղարաբաղը պետք է վերադառնա բանակցությունների սեղան: Հուլիսի սկզբին Հայաստանի ու Ադրբեջանի ԱԳ նախարարների հանդիպմանը, հնարավոր է, քննարկվելու է հենց այդ հարցը:
Եթե Ղարաբաղում կայանալիք նախագահական ընտրությունները հենց այդ լույսի ներքո դիտարկենք, պետք է ենթադրել, որ միջազգային բանակցություններում ամենափորձառու թեկնածուն Արկադի Ղուկասյանն է:
Կարեւորը, սակայն, այն է, թե միջազգային միջնորդներն ինչպես են վերաբերվում այդ փոփոխությանը եւ բանակցություններին Ղարաբաղի հնարավոր միանալուն: Չէ՞ որ դա արմատապես փոխում է «հայ-ադրբեջանական» հակամարտության ձեւաչափը, որը վերջին տարիների կառուցում էր Բաքուն:
Ղարաբաղյան կարգավորումում ռեստարտ է տեղի ունենում: Սերժ Սարգսյանը հայտարարել է, որ բանակցությունների սեղանին առաջարկներ չկան, բացի Կազանի ծրագրից, որը մերժում է Ադրբեջանը: Այսինքն, Մադրիդյան սկզբունքները, որոնք 10 տարի քննարկվել են, արդեն ակտուալ չեն:
Փոխվել է նաեւ իրավիճակը սահմանին: Ղարաբաղի սահմաններն ամրացվել են, համաշխարհային հանրությունը պնդում է ոչ թե տարածքների հանձնումը, այլ ներկայիս սահմանները մոնիտորինգի մեխանիզմներով ամրապնդելը: Հայաստանում եւ Նախիջեւանում բալիստիկ հրթիռներ են տեղակայված, կողմերը խոսում են միմյանց կործանիչ հարված հասցնելու մտադրության մասին:
Բացի այդ, Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, ինչպես գրում են ադրբեջանական լրատվամիջոցները, դադարել է համաշխարհային հանրության համար արժեք լինել: «Եվրամիությունն ընտրում է Ադրբեջան առանց Ղարաբաղի», գրում է ադրբեջանական մամուլը՝ հիշեցնելով, որ Ադրբեջանը ԵՄ հետ Ասոցացման համաձայնագիր չի ստորագրել, որովհետեւ դրանում հիշատակում չի եղել տարածքային ամբողջականության մասին:
Իլհամ Ալիեւն ամեն ինչ արել է, որ իրեն զրկի իմաստուն դիվանագիտական քայլի հնարավորությունից, եւ հիմա մեծ է պատերազմը վերսկսելու եւ ոչ Հայաստանի, ոչ էլ Ղարաբաղի հետ չբանակցելու գայթակղությունը: Համաշխարհային առաջնորդները մեկը մյուսի հետեւից Ադրբեջանին զգուշացնում են այդ քայլի համար, թեեւ չի բացառվում, որ Ադրբեջանը արկածախնդրության կդիմի, եւ հնարավոր կլինի մեկ հարվածով կտրել տարածաշրջանում ձեւավորված հանգույցը:

ՆԱԻՐԱ ՀԱՅՐՈՒՄՅԱՆ

Yorumlar